ผู้เขียน หัวข้อ: การย่อยในผู้ป่วยที่ได้รับอาหารสายยาง สิ่งที่ผู้ดูแลต้องเข้าใจ  (อ่าน 55 ครั้ง)

siritidaphon

  • Hero Member
  • *****
  • กระทู้: 1435
  • สินค้าโปรโมชั่น โพสขายฟรี
    • ดูรายละเอียด
การย่อยในผู้ป่วยที่ได้รับอาหารสายยาง สิ่งที่ผู้ดูแลต้องเข้าใจ

การทำความเข้าใจระบบการย่อยอาหารของผู้ป่วยที่ได้รับอาหารทางสายยางเป็นหัวใจสำคัญที่จะช่วยลดภาวะแทรกซ้อน และทำให้ผู้ป่วยได้รับสารอาหารอย่างเต็มที่ครับ เนื่องจากร่างกายของผู้ป่วยกลุ่มนี้ (โดยเฉพาะผู้ป่วยติดเตียง) จะมีระบบเผาผลาญและกลไกทางกายภาพที่เปลี่ยนไปจากคนปกติ

3 ปัจจัยหลัก ของระบบการย่อยที่ผู้ดูแลสไตล์ Wellness ต้องทำความเข้าใจครับ

1. กลไกการย่อยที่ "ช้าลง" (Delayed Gastric Emptying)

ผู้ป่วยที่ขยับตัวน้อยหรือนอนติดเตียง กล้ามเนื้อกระเพาะอาหารและลำไส้จะเคลื่อนไหวช้ากว่าปกติ

ผลที่ตามมา: อาหารจะค้างอยู่ในกระเพาะนานขึ้น ทำให้เสี่ยงต่อการเกิดแก๊ส ท้องอืด และการไหลย้อนกลับ

หน้าที่ผู้ดูแล: ต้องเช็ก "อาหารค้าง" (Residual) ทุกครั้งก่อนมื้ออาหารถัดไป หากดูดออกมาได้เกิน 100 ซีซี แสดงว่าระบบการย่อยในมื้อที่แล้วยังทำงานไม่เสร็จสิ้น ควรเลื่อนมื้อใหม่ออกไป 1 ชั่วโมงครับ


2. การขาด "เอนไซม์" จากการเคี้ยว

ปกติการย่อยจะเริ่มที่ "ปาก" ผ่านการเคี้ยวและการผสมกับน้ำลายเพื่อส่งสัญญาณให้กระเพาะเตรียมน้ำย่อย แต่ผู้ป่วยสายยางจะข้ามขั้นตอนนี้ไป

ผลที่ตามมา: ระบบย่อยอาหารอาจทำงานได้ไม่เต็มประสิทธิภาพในช่วงแรก หรือเกิดอาการแน่นท้องได้ง่าย

หน้าที่ผู้ดูแล: การให้ น้ำเปล่าสะอาด (Flush) ก่อนเริ่มมื้ออาหารประมาณ 10-20 ซีซี จะช่วย "กระตุ้น" ให้ระบบทางเดินอาหารตื่นตัว และการเลือกสูตรอาหารที่ย่อยง่าย (เช่น อกไก่หรือฟักทองที่ปั่นจนเนียนละเอียด) จะช่วยลดภาระของกระเพาะอาหารได้มากครับ


3. ภาวะน้ำตาลในเลือดพุ่งสูง (Dumping Syndrome)

ในผู้ป่วยบางรายที่ให้อาหารเข้าสู่ลำไส้เล็กโดยตรง หรือให้อาหารที่มีรสหวานจัดในปริมาณมากและเร็วเกินไป

ผลที่ตามมา: ร่างกายจะดึงน้ำเข้าสู่ลำไส้อย่างรวดเร็ว ทำให้ผู้ป่วยมีอาการใจสั่น หน้ามืด คลื่นไส้ หรือท้องเสียทันทีหลังมื้ออาหาร

หน้าที่ผู้ดูแล: ควบคุมความเร็วในการให้อาหารอย่างเคร่งครัด 1 มื้อควรใช้เวลาประมาณ 20-30 นาที ไม่ควรฉีดอาหารพรวดเดียวหมดครับ


ตารางสรุป: สิ่งที่ส่งผลต่อการย่อย

ปัจจัย                             ผลต่อการย่อย                             วิธีจัดการสไตล์เชิงรุก

อุณหภูมิอาหาร    อาหารเย็นจัดทำให้กระเพาะหดเกร็ง            ให้อาหารที่อุณหภูมิห้องเสมอ
ท่าทาง            ท่านอนราบทำให้น้ำย่อยไหลย้อน                   จัดท่าศีรษะสูง 45 องศา ทั้งตอนให้และหลังให้ 1 ชม.
ความหนืด            อาหารข้นเกินไปย่อยยากและสายตัน           กรองอาหาร 2 รอบ และผสมน้ำซุปให้พอเหมาะ
จิตใจ                    ความเครียดส่งผลให้กระเพาะไม่หลั่งน้ำย่อย    พูดคุยกับผู้ป่วยเบาๆ สร้างบรรยากาศผ่อนคลาย